Menu Skip to content

Giles

September 22–November 26, 2016
Athens

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view, photo by Silia Psychi

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Installation view

Works Exhibited

Maurizio Cattelan, Untitled, 2009 Polyurethane rubber and sterling steel, 20 × 15 × 7 inches (50.8 × 38.1 × 17.8 cm)© Maurizio Cattelan

Maurizio Cattelan, Untitled, 2009

Polyurethane rubber and sterling steel, 20 × 15 × 7 inches (50.8 × 38.1 × 17.8 cm)
© Maurizio Cattelan

About

Indeed he was so like a certain old memory of myself, and yet so foreign, even wild, I was put in mind of three dozen old stories wherein the hero meets his own reflection or is negotiated with by a personage from nether realms.
—John Barth, Giles Goat-Boy

Gagosian is pleased to present “Giles,” a group exhibition curated by Artemis Baltoyanni, inspired by John Barth's 1966 comic novel Giles Goat-Boy.

Uncannily Orwellian, this nihilistic Cold-War parody takes place on a university campus that is, evidently, a stand-in for the universe. The novel's main character, Giles Goat-Boy, has been raised in a barn alongside goats. One day, he realizes that he's not one of the goats but rather, human. From there, he decides that his true calling is to become “Grand Tutor,” a mysterious and vaguely defined honorific. As it happens, the meaning of “Grand Tutor” remains unclear, but it appears to be some kind of spiritual leader or messiah.

In Goat-Boy we find an alter ego of the author, one that captures the rite of passage from budding writer to maturity—and perhaps, even later, recognition and renown. At the beginning of the book, Barth includes a “Publisher's Disclaimer” and a “Cover Letter to the Editors and Publishers” in which he claims that the story of Goat-Boy is not a product of his imagination, but rather was handed down to him by a certain Giles Stoker. In turn, Stoker asserts that the book was composed by a computer named WESCAC. An absurdist postscript further amplifies the blurring of fiction and reality, placing Giles Goat-Boy in the venerable tradition of meta-fiction.

Read more

Με αφετηρία το μυθιστόρημα, οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση μοιράζονται με τον συγγραφέα το αδιαμφισβήτητο πνεύμα αυτοπαρατήρησης και το μαύρο χιούμορ του. Alter egos, πορτρέτα του καλλιτέχνη ή μεμονωμένα μέλη του σώματος μεταμορφώνονται στο εικαστικό ισοδύναμο της μεταμυθοπλασίας, καθώς στην έκθεση περιλαμβάνονται έργα τέχνης που έχουν απόλυτη επίγνωση της πολύπαθου πάλης (σχέσης) του καλλιτέχνη με τη μούσα του. Απτό παράδειγμα το έργο Untitled (2009) του Maurizio Cattelan, μια παιχνιδιάρικη απεικόνιση του καλλιτέχνη-φαρσέρ να κρύβει το πρόσωπό του μέσα σε μια μπότα από καουτσούκ, με τη χαρακτηριστική μύτη του να εξέχει, κρυμμένος εξίσου αποτελεσματικά όσο μια στρουθοκάμηλος με το κεφάλι της στο χώμα. Πού μπορεί να κρύψει κανείς την έλλειψη έμπνευσης; Άλλο παράδειγμα, το έργο Forever 27 (2013) του Josh Kline, όπου ο Kurt Cobain είναι ολοζώντανος, μεταμορφωμένος σε χίπστερ, και μιλάει για την επερχόμενη έκθεση με έργα του. Ο Kline εντάσσει τη δημιουργία τέχνης στο τρέχον (σταρ σύστεμ) σύστημα εμπορευματοποίησης που παράγει διασημότητες και εξιδανικεύει τη νιότη.

Η επιθυμία του Goat-Boy να μεταμορφωθεί σε “Μέγα Διδάσκαλο” δεν διαφέρει πολύ απο την επιθυμία να γίνει κάποιος καλλιτέχνης.

Στο έργο του Απόστολου Γεωργίου, ένας μοναχικός ζωγράφος κρατάει στα χέρια του την απεικόνιση της συντροφικότητας κάποιων άλλων, η αναζήτηση της αγάπης και η επίτευξη στόχων είναι στενά συνδεδεμένες, η μία αντικατοπτρίζει την άλλη. Στην εσωτερική πάλη μεταξύ της ανθρώπινης και της ζωώδους φύσης του Goat-Boy συναντούμε την αιώνια διαμάχη ανάμεσα στο φυσικό ταλέντο, το πεπρωμένο και την επιλογή. Η αγάπη, με όλα τα θετικά και τα αρνητικά της, γίνεται μια μεταφορά για τη δημιουργική διαδικασία. Το Goat-Boyσυνεχίζει τη μοναχική περιπλάνησή του στην αυτοαμφισβήτηση προς ένα τέλος αβέβαιο, απροσδιόριστο, χωρίς συγκεκριμένες απαντήσεις.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: FLAME, Louise Bonnet, Maurizio Cattelan, Απόστολος Γεωργίου, Dan Finsel, Matthew Hansel, Anna K.E., Sanya Kantarovsky, Josh Kline, Friedrich Kunath, Calvin Marcus, Frances Stark, Andra Ursuta, Jan Kiefer, Nicolas Grenier και Cindy Sherman.